Sin Fa

Melancholie, in al zijn kwetsbaarheid, vind ik nog altijd een van de mooiste emoties die er zijn. Het tragische gevoel dat iets niet meer terug gaat keren: zowel verdrietig, als mooi, als fijn. Wanneer je het toelaat en het de tijd geeft. Melancholie leidt tot reflectie.

Oh, Sin Fa.

Vandaag fietste ik langs. Met aan mijn andere zijde de kraam van ’s werelds liefste loempia-verkoopster waande ik me even thuis. De intense geur van specerijen drong door tot in mijn ziel.

Er schoten beelden door mijn hoofd van mijn eerste Pasar Malam, waar ik als kleine Indische jongen mijn ogen uitkeek. Ik genoot er van de smakelijke risolles, lemper en ijs Shanghai, en werd verliefd op de kleurrijke Balinese danseressen die onder begeleiding van een gamelan-orkest de meest prachtige dansen opvoerden. Een weids spectrum aan klanken en geuren was de hoofdrolspeler van een indrukwekkende voorstelling in mijn verbeeldingswereld. Ik was daar.

Eventjes was ik weer bij opa thuis, in de Beethovenlaan. Ik zag zijn vriendelijke gezicht voor me, met die ondeugende ogen, te midden van de orchideeën die de vergeelde serre sierden. Van binnen werd ik warm, maar weemoedig. Als ik mijn ogen dicht deed, rook ik de sate ayam op de barbecue die hij vakkundig keerde en keerde en keerde, net zolang totdat iedereen vol zat. Ik hoorde de lieflijke krontjong-muziek door zijn oude stereo, terwijl opa in de hoek in zijn comfortabele stoel zat. Streng, maar grappen makend als altijd. Ik vroeg me af waarom Nona Manis toch zo aan het huilen was. Waarom toch?

Zo vond ik mezelf opeens terug op de Katterug, met tranen in mijn ogen. Ik weet niet hoe lang ik daar gestaan heb. Tranen van geluk, tranen voor wat ooit geweest is, en tranen voor de multiculturele diversiteit die deze wonderlijke stad gevormd heeft. Met vallen en opstaan.

De schoonheid en breekbaarheid van het leven zijn onafscheidelijk, hoorde ik ooit. Het gevoel van melancholie zou opa niet terugbrengen. Maar zijn warmte en liefde straalt als nooit tevoren, Sin Fa. En voor die herinnering wil ik je bedanken.


Bovenstaande blog schreef ik voor Stadsgezicht Tilburg.